Een Shantykoor? Dat is voor échte, niet alleen oude mannen!

ECHT MANNENWERK

Welkom op de website van het Shantykoor De Vechtse Parlevinkers uit Maarssen.
Lees onderstaande tekst en kom in de sfeer!!!!!

SHANTIES, is de verzamelnaam voor zeemansliederen. Sommigen zeggen dat het oud Engels is, maar het zou net zo goed kunnen komen van het Franse woord chauntez. Het zijn liederen die gezongen werden bij of na het werk aan boord. Een shantykoor is dus echt mannen werk, doorgewinterde zeelui maar ook ketelbinkies. Het is zeker niet aan leeftijd gebonden.

Het is aannemelijk dat shanties dateren uit de 15e eeuw en misschien zelfs eerder.Het waren zeemansliederen, werkliederen die hoorden bij het werk dat zeelui gezamenlijk en op een bepaald ritme moesten uitvoeren.
Het anker lichten, de zeilen hijsen. Zwaar werk waar een gezamenlijke en ritmische inspanning voor nodig is. Meestal een shantyman die de orders geeft of de coupletten zingt en de matrozen die antwoorden in het refrein.
Dat zijn functionele shanties, als je die hoort dan kun je het sjorren van die mannen aan de touwen bijna voor je zien. Eén man geeft de orders en de matrozen zingen in antwoord.
Oorspronkelijk misschien heel simpel het ritme bepalen door één man: trek áááán!! en dan een gezamenlijke kreet als antwoord: Hééé-Hup. Dat waren jonge kerels, naast de oude rotten! Je ziet en hoort het nu wel eens op wedstrijden met roeisloepen. Dat ritme is in veel shanties te herkennen en de bewegingen van het sjorren horen ook bij die liederen. Dat ritme verklaart ook dat ze vaak uitnodigen om mee te zingen.



Shanties en een echte Engelse pint

Deze “werk-shanties", zijn weer anders dan de ballades die gaan over "het zeemansleven zelf”, het harde en ook gevaarlijke werk. Er zijn heel wat schepen vergaan, het was dus voor vrouw en kinderen altijd weer afwachten of hun geliefde weer thuis kwam. Hoewel er dus ook songs zijn over de bittere kanten van het zeemansleven zijn het geen smartlappen.
Het zingen was ook een afleiding, zowel op zee als aan de wal. Veel vertier was er namelijk niet aan boord dus het was een prettige afleiding en na een paar borrels kwam het zingen vaak vanzelf: over mooie reizen en natuurlijk ook de vrouwen, thuis en ver weg……
Pas in het midden van de 19e eeuw werden deze liederen opgeschreven. Veel Engelse songs maar uiteraard hebben Hollandse zeelui ook een aardig repertoire opgebouwd. Veel shanties werden ook gehoord op de pakketboten en clippers die de Atlantische oceaan overstaken naar Amerika.
Met de komst van de stoomvaart rond 1880 verdwenen de functionele shanties van boord. Zeemansliederen werden nog wel gezongen aan de wal. Ga je naar oude pubs langs de Engelse kust en ook in Ierland dan kun je daar nog fantastische avonden beleven. Met een “pint” in de hand samen musiceren en oude shanties zingen Echte folklore. Hoe jammer dat we dat in Nederland niet meer kennen in een klein café aan de kade, in de pub of samen met vrienden.

De Vechtse Parlevinkers hebben dat sfeertje nog,
mannen jong en oud, samen zingen.
Wat let je?
Je zingt zo mee!
Kom aan boord van De Vechtse Parlevinkers!
Meld je aan via info@parlevinkers.nl.
Woon ook eens een oefenavond bij en ervaar de gezellige sfeer van ons koor.
Zie voor de data en locatie de agenda.